Bewustwording      

Wat mij het meest raakt in bewustwording en non-dualisme, is het diepe besef dat we niet onze gedachten en emoties zijn.

Ze verschijnen in ons, komen en gaan, terwijl er in ons een stille, open ruimte aanwezig is die altijd intact blijft.

Een plek waar je kunt thuiskomen, ongeacht wat er gebeurt.

Wanneer bewustwording groeit, ontstaat er meer zachtheid. Je ziet duidelijker wat je werkelijk helpt en wat niet meer klopt.

Sommige zorgen verliezen vanzelf hun zwaarte, andere vragen om liefdevolle aandacht en actie.

Bewustwording is geen hard werken, maar een wakker worden in je eigen tempo.

Je merkt dat het leven meer begint te stromen. Je hoeft minder te forceren, minder te controleren.

Er ontstaat vertrouwen in wat zich aandient. Je beweegt mee met het leven, in plaats van ertegenin te gaan.

Dat brengt rust, ruimte en een stille tevredenheid.

Gedachten worden doorzichtig.

Je ziet dat ze niet de waarheid zijn, maar voorbijgaande bewegingen in het bewustzijn.

Daardoor ontstaat er meer vrijheid: je piekert minder, je durft je hart meer te openen en je leeft intenser in het moment.


Wat bewustwording je kan brengen

Bewustwording laat zich niet vangen in doelen of stappen.

Het is geen proces dat je moet doen, maar een herinnering die zich langzaam ontvouwt.

Het brengt je terug naar eenvoud.

Naar voelen in plaats van begrijpen.

Naar luisteren in plaats van zoeken.

Je begint te herkennen wat werkelijk van jou is, en wat je al die tijd hebt meegedragen uit gewoonte, angst of verwachting.

Niet om het weg te duwen, maar om het zachtjes los te laten.

Van daaruit ontstaat vanzelf beweging.

Niet omdat je moet veranderen, maar omdat helderheid rust brengt.

Emoties mogen er zijn zonder dat ze je overspoelen.

Gedachten verliezen hun greep en worden stiller.

In die openheid verandert ook hoe je in contact bent met anderen.

Er is minder verdediging, minder uitleg nodig.

Je kunt eenvoudiger aanwezig zijn — bij jezelf en bij de ander.

Bewustwording wijst je niet de weg naar een beter leven, maar naar een waarachtiger leven.

Een leven dat gedragen wordt van binnenuit, in verbinding met die stille kern die altijd aanwezig is.

Het is geen eindpunt.

Het is een thuiskomen.

Telkens opnieuw.